Tegenwoordig wordt Moederdag steeds vaker afgedaan als commerciële onzin. Dan krijg je argumenten als ‘het is toch elke dag Moederdag’ en ‘de dag wordt uitgemolken door de middenstand en de post’. Ik zal er maar eerlijk voor uitkomen: ik ben dol op Moederdag. Vooral toen de kinderen klein waren, was het een feestje. Ontbijt op bed, geknutselde fotolijstjes die je minstens een jaar niet kon weggooien, verkreukelde tekeningen, de hele dag in de watten worden gelegd: ik genoot van het begin tot het eind. Naarmate ze ouder werden, verdween Moederdag naar de achtergrond. Pubers en studerende kinderen hebben wel wat anders aan hun hoofd. Ik mag rustig uitslapen, want dat doen zij ook. Maar verder? “Je krijgt geen cadeautje voor Moederdag hoor, want ik ben blut”, zei een van de kinderen vorige week. En ik antwoordde stoer dat dat ‘natuurlijk’ niet hoeft. Toch knaagt het aan me. Bij mij in de winkel gebeurt het soms dat een klant speciaal voor Moederdag iets komt kopen. Een bijzondere ring voor de allereerste Moederdag bijvoorbeeld. Ooit liet een klant zelfs een prachtige broche maken voor zijn moeder, omdat ze al 50 jaar zo’n goede moeder was! Heerlijke verhalen vind ik dat. Dus ja, ik wil wel een cadeautje met Moederdag, een bos bloemen met een lekker foute ‘Voor moeder-kaart’. Ik wil uitslapen en ontbijt op bed. Ik wil de hele dag in de watten worden gelegd. En voor mijn part wil ik ook vier geknutselde fotolijstjes.